Jednym z specyficznych znamion życia miejskiego były organizacje, regulujące w dawnych a nawet jeszcze w niezbyt odległych czasach niemal całkowicie zarobkowanie w rzemiośle i przemyśle. Były to cechy lub bractwa. Skupiały one w sobie bądź to przedstawicieli jednego tylko zawodu, bądź od razu kilku zawodów z sobą pokrewnych.
Rola, jaką cechy przez wpływ na swoich członków odgrywały w życiu znacznego odłamu społeczeństwa, była kiedyś nadzwyczaj poważna i dodatnia. Pod ich okiem odbywały się przyjęcia uczniów do nauki, ich egzaminy i wyzwolenie, przyjęcia czeladzi przez majstrów, okazywania przez nią tzw. sztuki i promieniowanie jej na majstrów. Dbały one o braterskości miedzy członkami, nauczały ich karności, posłuszeństwa i poszanowania wobec władzy cechu i starszych jego członków, rozbudzając w ten sposób tak cenną zaletę.
Wychowywały cechy niekiedy znakomitych fachowców, lecz także dobrych obywateli miastu.
W Wielichowie stwierdzić możemy ogółem 8 cechów. Pierwsze z nich, mianowicie cechy krawiecki, mielcarskopiwowarski i społeczny powołał do życia biskup Jan Tarnowski w dniach 4, 5 i 7 lipca 1598. Dalsze cechy powstały później, częściowo dopiero w XVIII w.

W Wielichowie istniały cechy:
- krawiecki
z dniem 15 maja 1597 r. rozpoczyna się notatka o wyzwoleniu kilku uczniów. Wnioskować z tego można, że już wtedy, prawdopodobnie od niedawna, istniała samorzutna organizacja krawiecka niezatwierdzona przez biskupa, a przygotowująca opracowanie statutu celem przedłożenia mu ich do formalnego zatwierdzenia.
- mielcarze i piwowarowi, gorzelani, mielcuchy i browary, karczmy.
Prawo warzenia piwa otrzymali mieszczanie przywilejem biskupa Andrzeja Opalińskiego z dnia 3.VI.1443 r. Dopiero z 1537 r. posiadamy liczne wzmianki o uiszczanym z miasta podatku od warzenia piwa. Cech mielcarsko-piwowarski powstał na podstawie przywileju biskupa Jana Tarnowskiego. Przywilej wystawiony został w Poznaniu w dniu 5 lipca 1598 r. w którym umieszczono statut bractwa /48 artykułów/.

Mówiąc o cechu mielcarsko-piwowarskim należy także powiedzieć o karczmach. O karczmach, będących w posiadaniu mieszczan, nie mamy niemal żadnych wiadomości. Więcej wiadomości mamy o karczmach dworskich zwanych "giełdami", a odróżniane między sobą jako "rynkowa" i "uliczna". Karczma "rynkowa" stała na narożniku rynku i ul. Grodziskiej, połączona była z zajazdem. Karczma "uliczna" stała u północnego wylotu ul. Grodziskiej.
- społeczny
Rzemiosła, które z powodu nikłej ilości przedstawicieli nie mogły utworzyć cechu, który zwano "społecznym” lub "pospolitym". Powstał on na podstawie przywileju biskupa Jana Tarnowskiego. Wydany został w Poznaniu 7.VII.1598 r. i przewidziany był dla kowali, ślusarzy, młynarzy, stolarzy, kołodziejów, stelmachów, siodlarzy, bednarzy, garncarzy i rymarzy.

Na podstawie książki Adama Henryka Kaletki  "Z przeszłości miasta Wielichowa 1429 - 1929"