1848 r.- czynny udział wielichowian w powstaniu wielkopolskim . Ważna rola Józefa Słowikowskiego , który ukrywając się w okolicznych wsiach prowadził ciągłą agitację wymierzoną przeciwko władzom pruskim . Powstanie jako część Wiosny Ludów wybuchło na wieść o berlińskiej rewolucji marcowej . W Poznaniu 20 marca powstał Komitet Narodowy , protestujący przeciwko podziałowi Wielkopolski i wcieleniu jej części do Niemiec . 10 kwietnia mieszkańcy Wielichowa stoczyli walkę z oddziałem pruskim , z baonem 18 pułku obrony krajowej dowodzonym przez majora Hohendorffa.
1863 r. - Powstanie Styczniowe w którym bierze udział 10 mieszkańców Wielichowa , duże zasługi Antoniego Słowikowskiego w prowadzeniu agitacji za przyłączeniem się do powstania .Ochotnicy składali przysięgę na rotę uchwaloną przez Rząd Narodowy , brzmiała ona następująco : „ Przysięgam Panu Bogu Wszechmogącemu w Trójcy Świętej Jedynemu , iż będę walczyć do ostatniej kropli krwi i do ostatniego tchnienia za całość i niepodległość Polski , Ojczyzny mojej , że szeregów Wojska Narodowego pod żadnym pozorem nie opuszczę , chociażby pewną miał zginąć śmiercią , że będę posłuszny i uległy Rządowi Narodowemu i dowódcom przez tenże Rząd ustanowionym ”. Kolejny zryw niepodległościowy zakończył się niepowodzeniem ale w narodzie pozostała wciąż żywa wiara w odzyskanie niepodległości .
2 października 1904 r.- data powstania Towarzystwa Gimnastycznego „ Sokół ”. Celem towarzystwa było sokole wychowanie , zarówno fizyczne jak i duchowe . Miało ono rozbudzać i kształtować idee niepodległościowe , „ Sokół ” miał wychowywać przyszłych żołnierzy do walki o odzyskanie niepodległości Polski w sprzyjającej do tego sytuacji .
1919 r. Powstanie Wielkopolskie i zasłużeni wielichowianie na froncie wojennym .
Zygmunt Kaletka pośmiertnie odznaczony Srebrnym Krzyżem Orderu Wojennego Virtuti Militarii V Klasy , oraz awansowany do stopnia porucznika .walczył min. na froncie wielkopolskim , pomorskim i litewsko - białoruskim , gdzie zostaje ciężko ranny i umiera 28 maja 1920 r. w Szpitalu polowym w Korzeńcu / powiat Wilejka.

ImageStanisław Bobkiewicz odznaczony Krzyżem Walecznych, dowódca i organizator drużyny wielichowskiej , oraz zastępca dowódcy Kompani Wielichowskiej .
4 maja 1924 r. – na cmentarzu w Wielichowie uroczyście odsłonięto i poświęcono pomnik ku czci poległych powstańców w bitwie pod Kargową . Dopiero 10 lutego 1928 po licznych staraniach udało się sprowadzić szczątki 8 powstańców , a główna uroczystość odbyła się
12 lutego 1928 r. w dziewiątą rocznicę bohaterskiej ich śmierci .

Z dniem rozpoczęcia II wojny światowej życie wielichowian radykalnie się zmieniło . Oddział niemiecki /252 Dywizja Piechoty/ wkroczyła do Wielichowa pod koniec pierwszego tygodnia września. Od razu rozpoczęły się rewizje i przesiedlenia .
W urzędach i placówkach żandarmerii niemieckiej sporządzano w ścisłej tajemnicy spisy osób i rodzin przeznaczonych do wysiedlenia i wygnania . 8 grudnia 1939 r. rozpoczęły się przesiedlenia ludności zamieszkującej tereny wewnątrz miasta i okolicznych wsi , odbierając jej posiadane mienie i umieszczając o wiele gorszych warunkach . Miejsca wysiedlonych Polaków zajmowali Niemcy i rodziny sprowadzane z Rzeszy , krajów bałkańskich , Wołynia i Galicji .
Konspiracja była bardzo utrudniona . Ciągle istniała stała groźba aresztowań , wysiedleń i zsyłek do obozów koncentracyjnych . Mimo utrudnionego przemieszczania się na terenie Wielkopolski działalność ta była prowadzona przez cały okres okupacji
Wielu Wielichowian zostało wywiezionych do obozów koncentracyjnych . Męczeńską śmiercią zginęło 11 mieszkańców , min. Proboszcz Parafii Wielichowskiej ks. Ludwik Górski / aresztowany 6 października 1941 r. przez Gestapo i zamordowany dnia 6 marca 1942 r. w obozie koncentracyjnym w Dachau / .
Większość mieszkańców Wielichowa i okolicznych wiosek podczas II wojny światowej walczyła w składzie różnych jednostek Armii „Poznań” pod dowództwem generała Tadeusza Kutrzeby . Wielichowianie walczyli także w składzie innych jednostek , podległych min.
Armii „Modlin” , Armii „Łódź” , Armii „Pomorze” , Armii „Prusy” , Armii „Lublin” , Korpusowi Ochrony Pogranicza , a także Straży Granicznej .
Postawa mieszkańców jako obywateli , powstańców i żołnierzy została im wynagrodzona przynależnością ich miasta do odrodzonej i niepodległej Polski . Ponad to zdobyła uznanie za waleczność i bitność na polu walki poprzez udekorowanie Krzyżami Virtuti Militari sztandarów wielu pułków wielkopolskich , jednostek w których walczyli .
Obywatele Wielichowa stworzyli wspaniała bazę różnego rodzaju organizacji społeczno – patriotycznych , którą niestety po 1945 r. zniweczył ponownie narzucony przemocą obcy system totalitarny . Do dzisiaj w Wielichowie nie przetrwała żadna z ponad dziesięciu przedwojennych organizacji , które posiadały wspaniałą tradycję i które szczególnie w dzisiejszych czasach przydały by się dla poprawy postawy patriotycznej mieszkańców Wielichowa i przypomniały bohaterów , którzy nie szczędząc zdrowia i życia walczyli w obronie godności i polskości Rzeczpospolitej .